Oude vrienden

Wat hadden we een geweldige tijd met elkaar! Maar wat jammer dat we elkaar bijna allemaal uit het oog zijn verloren….. Sommige vriendschappen zijn gebleven, maar andere zijn door omstandigheden verloren gegaan. Daar waren heel waardevolle contacten bij, je maakte veel met elkaar mee, je kende elkaar door en door. Vrienden waarbij je je hart kon uitstorten, hartsvriendinnen, die gingen trouwen en verhuizen naar een ander deel van het land, je zou ze graag willen terugzien! Door je aan te melden bij het Contactregister ben je niet meer spoorloos, je kunt gevonden worden als iemand naar je op zoek gaat.

Ook vroegere buren, schoolvriendinnen, vakantiegenoten, ze kunnen zo belangrijk voor je zijn geweest dat je er nog vaak aan terug denkt. En vaak is dat ook wederzijds, want als je iets speciaals met iemand had, was dat vaak van de andere kant ook zo. Maar…als je bent aangemeld bij het Contactregister dan zou je ook gezocht kunnen worden door iemand waarvan je het helemaal niet had verwacht, en waar je misschien helemaal geen contact mee wilt. Daarom word je altijd benaderd door ons bureau met de vraag of het contact welkom is en op welke manier je contact zou willen leggen. En dat betekent dat je dan altijd nog “nee” kunt zeggen. Er worden nooit gegevens zomaar aan derden verstrekt!

Anneke:

ieder jaar stonden we op dezelfde camping, mijn man en ik en Anja en Bert de Vries. De kinderen werden groter, wilden niet meer mee en dus hebben we een op een bepaald moment “afscheid” genomen van de camping, maar niet van Anja en Bert. We stuurden trouw een kerstkaart en altijd waren er plannen om elkaar eens op te zoeken. Bij onze verhuizing zijn er heel veel spullen weggeraakt, doordat er een hele doos met papieren en foto’s is weggegooid in plaats van meeverhuisd. Door alle ellende van dien realiseerde ik me pas veel later, dat ook hun adres en telefoonnummer daarbij waren. Zij kregen daardoor geen kerstkaarten meer van ons en misschien hebben ze ons gebeld en gemerkt dat het nummer was afgesloten. Zij staan niet in het telefoonboek en ik kan me het adres maar half herinneren.
Ik weet gewoon zeker dat zij ook nog vaak aan ons denken. Wat zou het geweldig zijn ze nog eens te zien en samen herinneringen op te halen. En misschien kan ik dan van hen ook wat foto’s uit die tijd krijgen, want die zijn ook weg!