Weggelopen kind

Een kind dat vroegtijdig je gezin verlaat en waarmee je het contact verliest, dat is een nachtmerrie voor iedere ouder. En toch komt het veel voor, in allerlei soorten gezinnen en in alle lagen van de bevolking. Extreme opstandigheid tijdens de puberteit, problemen op school, verkeerde vrienden, drugsverslaving, er kunnen allerlei omstandigheden ontstaan waardoor een kind het niet meer kan uithouden in zijn ouderlijk huis. Vaak zijn ze nog niet in staat om goed voor zichzelf te kunnen zorgen. Misschien komen ze terecht in de hulpverlening en vinden hier een veilige plek. Maar ouders die hun kind kwijt zijn voelen alleen het verdriet en zien alleen de gevaren. In gedachten zie je je zoon op straat rondzwerven, verslaafd aan heroïne, je dochter in handen van een loverboy, tegen haar zin werkzaam in de prostitutie. Je vraagt je zelfs af of je kind nog wel leeft.

Het spreekt vanzelf dat het Contactregister juist ook voor deze ouders en kinderen bedoeld is. Zeker als de ouders niet meer op het bekende adres wonen, maar zelfs als ze daar nog wel wonen, is aanmelding bij het Contactregister een teken aan je kind, dat hij of zij welkom is, wat er ook is gebeurd in het verleden.

De eerste stap zetten voor een kind is vaak moeilijk, en naarmate het langer duurt, des te groter is de drempel. Als je kind graag weer contact zou willen en dan merkt dat je ouders hiervoor open staan dan is dat een enorme opluchting. Vaak duurt het jaren voordat contact weer mogelijk is, en soms is de beslissing om je ouders de rug toe te keren definitief, maar overweeg je de stap terug ooit te zetten, meld je dan in ieder geval aan bij het Contactregister. Je gegevens worden nooit zomaar aan iemand verstrekt, als je gezocht wordt, neemt een van onze medewerkers contact met je op.

Judith:

toen mijn man overleed, was ons enige kind Evelien pas 15. Hij kreeg op zijn werk een hartstilstand, was er opeens niet meer. Evelien heeft zich vanaf dat moment heel erg in zichzelf teruggetrokken, het leek wel alsof ze het mij kwalijk nam dat haar vader er niet meer was. Ik heb in die tijd zulke grote problemen met haar gekregen dat ik niet eens aan rouwen toe kwam. Ze ging liegen, stelen, ze kwam ’s nachts om 4 uur dronken thuis, er was geen land meer met haar te bezeilen. Een jaar later zei ze, dat ze niet meer met mij in één huis kon wonen en dat ze bij een vriend ging wonen. Via via heb ik nog wel eens iets over haar gehoord, maar op een bepaald moment verhuisde ze naar Amsterdam en vanaf dat moment was het stil. Als ik ’s nachts in bed lag kreeg ik de meest afschuwelijke visioenen. Via www.iemandzoeken.nl heb ik contact gekregen met Els Leijs en zij heeft Evelien gevonden. Helaas wilde ze geen rechtstreeks contact met mij, maar ze liet wel weten dat het goed met haar gaat, dat ze getrouwd is en drie kinderen heeft. Het doet enorm veel pijn dat ze mij niet wil zien, ik ben 14 jaar geleden in één klap mijn man en mijn kind kwijtgeraakt. Toch hoop ik dat ze ooit weer contact met mij wil en dat ik mijn kleinkinderen kan ontmoeten.